Rada Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej

Category: Stopy Procentowe
17 lutego 2021

Rezerwa Federalna, bank centralny Stanów Zjednoczonych, zapewnia narodowi bezpieczny, elastyczny i stabilny system monetarny i finansowy.

  • Dom
  • Badania ekonomiczneUwagi FEDS2019Uwagi FEDS

    18 października 2019 r

    Odsetki od nadwyżek rezerw i pożyczek udzielonych przez amerykańskie banki komercyjneW ciągu ostatniej dekady oprocentowanie nadwyżek rezerw (IOER) stało się kluczową administrowaną stopą stosowaną przez Rezerwę Federalną do kontrolowania krótkoterminowych stóp procentowych. 2 IOER prawdopodobnie pozostanie ważnym wskaźnikiem stosowanym w realizacji polityki pieniężnej w świetle niedawnej zapowiedzi FOMC, że zamierza kontynuować wdrażanie polityki pieniężnej w środowisku dużych rezerw (FOMC, 2019).

    Chociaż IOER był skutecznym narzędziem kontroli Rezerwy Federalnej nad krótkoterminowymi stopami procentowymi, niektórzy argumentowali, że płacące bankom IOER może zmniejszyć zachęty banków do udzielania pożyczek przedsiębiorstwom i gospodarstwom domowym. Oczywiście, stopa IOER wpływa na wolumeny kredytów, ponieważ IOER podnosi inne krótkoterminowe stopy procentowe, co osłabia wzrost kredytów poprzez regularne kanały transmisji polityki pieniężnej. 3 Niektórzy jednak argumentowali, że zmiany stopy IOER oraz zmiany spreadów między stopą IOER a innymi krótkoterminowymi stopami procentowymi mogą stanowić dodatkową zachętę, niezwiązaną ze stanowiskiem polityki pieniężnej, dla banków do utrzymywania rezerw raczej niż inne aktywa, w tym pożyczki.Banki mogą wolą posiadać więcej rezerw i zarabiać na stopie IOER zamiast pożyczać pożyczkobiorcom i uzyskiwać stopę zwrotu związaną z takimi pożyczkami. 4

    W tej nocie oceniamy empirycznie, czy zmiany stopy IOER i zmiany spreadu między stopą IOER a efektywną stopą funduszy federalnych (EFFR) wpłynęły na rezerwy banków i kredyty, kontrolując zmiany w polityce pieniężnej i inne warunki makroekonomiczne. Znajdujemy dowody na to, że stopa IOER wpływa na stan rezerw na poziomie banku. Nie znajdujemy jednak żadnych dowodów na to, że zmiany stawki IOER mają dostrzegalny wpływ na akcję kredytową banków.

    Jak duże rezerwy w systemie bankowym i spłata IOER mogą wpłynąć na kredytowanie banków komercyjnych?

    W przypadku braku płatności IOER banki mają niewielkie zachęty do utrzymywania nadmiernych rezerw – mimo że całkowita kwota rezerw w systemie jest określana przez Rezerwę Federalną – i preferują inne aktywa, takie jak pożyczki, które przynoszą wyższe zyski. Jeśli stopa IOER jest zerowa lub zbyt niska w stosunku do oprocentowania kredytów bankowych, kredyt bankowy może gwałtownie wzrosnąć, a gospodarka może się przegrzać, ponieważ banki starają się pożyczać swoje rezerwy, aby uzyskać dodatni zwrot. 5 Jeżeli stawka IOER jest wyższa niż koszt pozyskania dodatkowych środków, banki mogą mieć zachętę do gromadzenia środków i utrzymywania ich jako rezerwy, uzyskując różnicę między kursem IOER a kosztem dodatkowych środków utrzymywanych jako rezerwy. Taki dodatni rozrzut między stopą IOER a kosztami finansowania mógłby skłonić banki o niższych kosztach do utrzymywania większej ilości rezerw. Jednak,niekoniecznie jest tak, że banki te pożyczałyby mniej niż w innym przypadku. Banki takie mogą nadal uznać za opłacalne pozyskiwanie funduszy na udzielanie kredytów, jeżeli zwroty z tego tytułu skorygowane o ryzyko są dodatnie.

    Pomiar relacji między IOER a rezerwami bankowymi i kredytami

    Kluczowym wyzwaniem przy szacowaniu relacji między zmianami stopy IOER a stanem rezerw bankowych i kredytowaniem jest to, że zmienne w czasie czynniki skorelowane ze stopą IOER mogą również wpływać na rezerwy bankowe i kredyty. Czynniki te obejmują na przykład podaż rezerw Rezerwy Federalnej, która wpływa na stan rezerw banków, a także siłę gospodarki i popyt na kredyt, który wpływa na kredyty bankowe. Podobnie, niezmienne w czasie czynniki specyficzne dla banku, takie jak modele biznesowe, mogą również wpływać na wybór rezerw i kredytów. Nieuwzględnienie tych czynników może wpłynąć na oszacowanie skutków IOER. Aby sprostać temu wyzwaniu, w naszych równaniach regresji uwzględniamy czas i bank efektów stałych. Ponadto kontrolujemy wahania w czasie i między bankami według kapitalizacji banku.Banki o lepszej kapitalizacji borykają się z niższymi kosztami finansowania, co może zwiększyć ich popyt na rezerwy i podaż kredytów. Ponadto banki o lepszej kapitalizacji rzadziej będą ograniczane przez wymogi kapitałowe, a tym samym częściej pożyczają krótkoterminowe fundusze hurtowe i przechowują je jako rezerwy w Rezerwie Federalnej.

    Nasze specyfikacje regresji mają następującą ogólną postać:

    $$$ \ Delta
    _
    = \ lambda
    _
    \ times \ Delta
    _t + \ delta
    _
    \ times \ Delta
    _t + \ zeta X_
    + \ eta_j + \ varphi_t + \ varepsilon_
    \ \ \ \ \ \ \ \ (1) $$$

    $$$ \ Delta
    _
    = \ pi
    _
    \ times \ Delta
    _t + \ gamma
    _
    \ times \ Delta
    _t + \ theta X_
    + \ psi_j + \ sigma_t + \ mu_
    \ \ \ (2) $$$

    Rozważamy dwie różne wersje zmiennych zależnych w równaniach (1) i (2). W jednej wersji $$ \ Delta
    _
    $$ w równaniu (1) to kwartalna zmiana stosunku rezerw banku j do aktywów ogółem, a $$ \ Delta
    _
    $$ w równaniu (2) to kwartalna zmiana wskaźnika kredytów banku j do aktywów ogółem. W drugiej wersji $$ \ Delta
    _
    $$ to kwartalna stopa wzrostu rezerw banku j , a $$ \ Delta
    _
    $$ to kwartalny wzrost kwot pożyczek udzielonych przez bank J. Powtarzamy również estymację równań (1) i (2) przy użyciu danych z częstotliwością tygodniową.

    $$ \ Delta
    _t $$ i $$ \ Delta
    _t $$ to kwartalne zmiany kursu IOER i różnicy między kursem IOER a EFFR. Współpracujemy z $$ \ Delta
    _t $$ i $$ \ Delta
    _t $$ z $$
    _
    $$, wskaźnik dźwigni banku we wszystkich specyfikacjach. Regresje obejmują również wektor $$ X_
    $$ cech bilansu banku – suma aktywów, wskaźnik dźwigni, zwrot z kapitału (ROE) i marża odsetkowa netto (NIM). $$ \ eta_j $$ i $$ \ psi_j $$ to stałe efekty bankowe, a $$ \ varphi_t $$ i $$ \ sigma_t $$ to stałe efekty czasowe (kwartalne). W specyfikacjach kwartalnych bez efektów czasowych dodajemy $$ \ Delta
    _t $$ i $$ \ Delta
    _t $$ (bez interakcji ze wskaźnikami dźwigni banków) i kontrole makro – inflacja wskaźnika cen konsumpcyjnych, wzrost produktu krajowego brutto i trend czasowy – do regresji. Jeśli wzrost kursu IOER i spreadu w stosunku do EFFR zwiększa rezerwy banków, $$ \ lambda $$ i $$ \ delta $$ powinny być dodatnie. Jeśli wzrost stopy IOER i spreadu w stosunku do EFFR zmniejsza stan kredytów bankowych, wówczas $$ \ pi $$ i $$ \ gamma $$ powinny być ujemne.

    W pierwszej części analizy wykorzystujemy dane kwartalne od I kwartału 2015 r. – początku roku, w którym Rezerwa Federalna zaczęła podnosić docelową stopę funduszy federalnych – do IV kwartału 2018 r. Próba rozpoczyna się po Rezerwie Federalnej. zakończyła trzecią rundę luzowania ilościowego w 2014 r. i tym samym obejmuje okres, w którym poziom rezerw w systemie bankowym przestał rosnąć w wyniku luzowania ilościowego. Po latach prawie zerowych stóp procentowych po kryzysie finansowym, stopa IOER wzrosła z 0,25% do 2,40% w okresie od 2015 do 2018 roku (Wykres 1). Ten wzrost stawki IOER pomaga nam zidentyfikować wpływ stawki IOER na rezerwy bankowe i kredyty.

    Rysunek 1: Odsetki od nadwyżek rezerw i efektywne stopy funduszy federalnych
    Źródło: obliczenia Zarządu Rezerwy Federalnej; Komunikat Rady Rezerwy Federalnej w sprawie wybranych stóp procentowych (H.15); Publikacja „Odsetki od wymaganego salda rezerw i nadwyżek.

    Korzystamy z danych o bankach komercyjnych posiadających licencje krajowe ze Skonsolidowanego Raportu o Stanie i Dochodzie (Raporty Call). Dane te obejmują informacje o bilansie i dochodach – aktywa ogółem, wskaźnik dźwigni, ROE i NIM. Dane o rezerwach są zbierane z zapisów księgowych Rezerwy Federalnej. Ograniczamy próbę do obserwacji banków o łącznej wartości aktywów wynoszącej co najmniej 1 miliard USD, aby zapewnić, że nasze wyniki odzwierciedlają zachowania banków, które posiadają duże kwoty nadwyżek rezerw. 6 Banki w naszej próbie posiadały około 60% rezerw ogółem na grudzień 2018 r. Średnio stosunek rezerw bankowych do aktywów ogółem wynosi 4%. Również kredyty ogółem stanowią blisko dwie trzecie aktywów ogółem naszych badanych banków, a kredyty posiadane przez banki z próby stanowią istotny ułamek wszystkich kredytów udzielonych przez banki komercyjne (Wykres 2).

    Rysunek 2: Rezerwy i pożyczki ogółem
    Uwaga: wskaźniki rezerw i kredytów do aktywów to zagregowane rezerwy lub pożyczki wszystkich amerykańskich banków komercyjnych, których aktywa przekraczają 1 miliard USD, podzielone przez zagregowane aktywa.

    Źródło: obliczenia Zarządu Rezerwy Federalnej; Skonsolidowane raporty o stanie i dochodach, FFIEC 031/041; Salda rezerw są oparte na zapisach księgowych Rezerwy Federalnej.

    Wykorzystujemy również dane tygodniowe do badania relacji między IOER, rezerwami bankowymi i kredytami bankowymi w ciągu tygodni następujących po czterech posiedzeniach FOMC w 2018 r., Na których Komitet podniósł stopy procentowe. Ograniczamy naszą cotygodniową analizę do obserwacji z 2018 r., Ponieważ ta analiza opiera się na korektach technicznych kursu IOER, które Rezerwa Federalna dokonała po raz pierwszy w tym roku. Używamy tygodniowych krajowych danych bankowych dotyczących sumy aktywów i kredytów ogółem z danych FR 2644, „Tygodniowego raportu o wybranych aktywach i pasywach krajowych banków komercyjnych oraz amerykańskich oddziałów i agencji zagranicznych banków. Dane o rezerwach tygodniowych są również zbierane z zapisów księgowych Rezerwy Federalnej.

    Wyniki szacunków

    Dowody z kwartalnych regresji panelowych

    Tabele 1 i 2 przedstawiają kwartalne wyniki regresji. Nie znajdujemy dowodów na to, że rezerwy lub pożyczki banków reagują na zmiany stopy IOER lub spread do EFFR, lub że takie zmiany stóp w inny sposób wpłynęłyby na banki o niższej i lepiej skapitalizowanej kapitalizacji, o czym świadczą nieistotne statystycznie współczynniki na $$ \ Delta
    _t $$ i $$ \ Delta
    _t $$ we wszystkich specyfikacjach. Kapitalizacja banku jest istotnie i pozytywnie związana z rezerwami banków, mierzoną dodatnim i znaczącym współczynnikiem na
    _
    $$ w kolumnach 1 i 3 tabel 1 i 2, zgodnie z wyższymi wskaźnikami dźwigni, umożliwiającymi bankom tańsze pożyczanie środków i utrzymywanie ich jako rezerw w Rezerwie Federalnej, zarabiając na IOER. 7

    Tabela 1: Zmiany w rezerwach banków komercyjnych w USA i udział kredytów ogółem: I kwartał 2015 – IV kwartał 2018 Model: Zmienna zależna: Kwartalna zmiana wskaźnika rezerw do aktywów Kwartalna zmiana wskaźnika kredytów ogółem do aktywów Kwartalna zmiana wskaźnika rezerw do aktywów Kwartalna zmiana wskaźnika kredytów ogółem do aktywów Δ IOER

    -0,78-0,05 [0,93][1.37] Czapka * Δ IOER

    -0,070,06-0,070,08 [0,09][0,13][0,09][0,13] Δ Spread

    8.227.69 [6,37][9.41] Czapka * Δ Rozpiętość

    -0,27-0,78-0,34-0,66 [0,63][0,93][0,63][0,94] Czapka

    0,12 ***-0,140,11 ***-0,14 [0,03][0,04][0,03][0,04] Kontrola bilansu bankowego

    taktaktaktak Stałe efekty bankowe

    taktaktaktak Efekty czasowe

    NieNietaktak W zestawie sterowanie makro i trend czasowy

    taktakn / pn / p Obserwacje

    8,4468,4468,4468,446 Liczba banków

    563580563580 R-kwadrat

    0,050,090,050.10Uwaga: Kontrole bankowe to logarytm naturalny sumy aktywów, wskaźnik dźwigni, zwrot z kapitału i marża odsetkowa netto. Błędy standardowe zgrupowane na poziomie banku podano w nawiasach; *** p – spotkania w marcu i we wrześniu – stopa IOER i docelowy zakres stopy funduszy federalnych wzrosły o 25 punktów bazowych, czyli o taką samą wielkość, jak wszystkie podwyżki stóp od początku ostatniego cyklu zacieśniania w grudniu 2015 r. Jednak , na pozostałych dwóch spotkaniach – czerwcowym i grudniowym – FOMC dodał 20 punktów bazowych do stopy IOER i 25 punktów bazowych do docelowego zakresu stopy funduszy federalnych. Te niższe wzrosty lub techniczne dostosowania do stopy IOER miały na celu utrzymanie EFFR, który pozostawał blisko stopy IOER w 2018 r., Poniżej górnej granicy stopy funduszy federalnych. Co ważne,zmiany IOER w okresach dostosowań technicznych były mniejsze niż zmiany w docelowej stopie funduszy federalnych w porównaniu z okresami, w których nie było technicznych korekt stawki IOER. W związku z tym zmiany IOER w okresie zainteresowania nie są powodowane wyłącznie zmianami nastawienia polityki pieniężnej.

    Rysunek 3 pokazuje te zmiany stopy IOER, EFFR i docelowego zakresu stopy funduszy federalnych w 2018 r. Stawka IOER jest wyższa, a różnica między stopą IOER a EFFR jest średnio niższa w 2018 r. W porównaniu z dane z lat 2015-2018, pokazane na rysunku 1. Wykres 3 pokazuje również, że dostosowania techniczne w czerwcu i grudniu spowodowały przesunięcie stopy IOER w dół w stosunku do docelowego przedziału stopy funduszy federalnych. Tymczasem EFFR zbliżył się w ciągu roku do wskaźnika IOER.

    Wykres 3: Odsetki od nadwyżek rezerw i efektywne stopy funduszy federalnych, 2018: I kw. 2019: I kw
    Źródło: obliczenia Zarządu Rezerwy Federalnej; Komunikat Rady Rezerwy Federalnej w sprawie wybranych stóp procentowych (H.15); Publikacja „Odsetki od wymaganego salda rezerw i nadwyżek.

    Dostosowania techniczne pozwalają nam odróżnić wpływ stopy IOER od skutków stopy funduszy federalnych, ponieważ narzucają różne zmiany tych stawek. Ograniczamy również próbkę do krótkich okresów przed i po zmianie kursu. To ograniczenie zmniejsza prawdopodobieństwo, że zakłócenie szoków specyficznych dla banków w celu rezerwy popytu i podaży kredytów wpłynie na nasze wyniki. Obecnie korzystamy z danych tygodniowych i mierzymy zmiany naszych zmiennych w okresach tygodniowych. Mierzymy te zmiany, przyjmując środę jako datę odniesienia, ponieważ środa jest prawie zawsze ostatnim dniem posiedzeń FOMC, kiedy ogłaszane są zmiany kursu IOER i stopy funduszy federalnych. Ponadto, aby upewnić się, że analizowane przez nas okresy mają podobne cechy,ograniczamy próbę do okresów tygodniowych rozpoczynających się w środy tygodni 2018 r. posiedzeniem FOMC, na którym Komitet podwyższył docelowy zakres stopy funduszy federalnych. W związku z tym ograniczamy próbkę do okresów tygodniowych rozpoczynających się w środę tygodnia spotkań FOMC w marcu, czerwcu, wrześniu i grudniu 2018 r.

    W szczególności szacujemy równania (1) i (2) mierzące czas w tygodniach, co oznacza, że ​​$$ \ Delta
    _
    $$, $$ \ Delta
    _
    $$, $$ \ Delta
    _t $$ i $$ \ Delta
    _t $$ reprezentuje teraz zmiany w rezerwach, pożyczkach i różnicy między stopą IOER a EFFR oraz stopą IOER w ciągu tygodnia. Ponadto w tych równaniach uwzględniamy te same cechy banku, których używamy jako zmienne niezależne w tabelach 1 i 2. Ze względu na zwięzłość przedstawiamy tylko wyniki specyfikacji z efektami stałymi w czasie. 8

    W tabeli 3 przedstawiono wyniki estymacji równań (1) i (2) z wykorzystaniem tygodniowej zmiany wskaźników rezerw do aktywów i kredytów do aktywów (kolumny 1 i 2) oraz tygodniowych stóp wzrostu rezerw i kredytów (kolumny 3 i 4) jako zmienne zależne. W kolumnie 1 współczynnik czasu interakcji między zmianą stopy IOER a wskaźnikiem dźwigni jest dodatni i istotny statystycznie, co wskazuje, że lepiej skapitalizowane banki zwiększają popyt na rezerwy bardziej niż inne banki w odpowiedzi na wzrost stawek IOER. Wynik ten jest zgodny z hipotezą, że banki o wyższych współczynnikach kapitałowych rzadziej będą ograniczane przez wymogi kapitałowe, borykają się z niższymi kosztami finansowania, a tym samym są w stanie lepiej czerpać zyski z dodatniego spreadu IOER-EFFR. W związku z tym,ich popyt na rezerwy powinien silniej reagować na zmiany stopy IOER w porównaniu z bankami o niższych współczynnikach kapitałowych. Tymczasem współczynnik warunku interakcji między zmianą spreadu między stopą IOER a EFFR a wskaźnikiem dźwigni jest dodatni, ale nie jest istotny statystycznie.

    W kolumnie 2 przedstawiono oszacowania współczynników z równania (2), w którym jako zmienną zależną zastosowano tygodniową zmianę stosunku kredytów do aktywów. Oszacowania współczynników warunków interakcji nie są istotne statystycznie, co wskazuje, że – uwzględniając nieobserwowalne różnice w czasie i między bankami – stopa IOER i jej rozpiętość na EFFR nie wpływają na podaż kredytów przez banki. Wyniki te sugerują, że chociaż stopa IOER może wpływać na kredyt bankowy poprzez podniesienie rynkowych stóp procentowych, co byłoby efektem, który byłby absorbowany przez efekty stałe w czasie, stopa ta – lub jej rozpiętość w stosunku do EFFR – nie wpływa niezależnie na kredytowanie banków.

    Tabela 3: Zmiany w rezerwach i pożyczkach banków komercyjnych w USA: podwyżki stóp w 2018 r Model: Zmienna zależna: Tygodniowa zmiana wskaźnika rezerw do aktywów Tygodniowa zmiana wskaźnika kredytów ogółem do aktywów Tygodniowy wzrost rezerw Tygodniowy wzrost łącznej kwoty pożyczek Czapka * Δ IOER

    2,75 ***0.1617,98 **-27.06 [0,65][0,21][7,84][30,96] Czapka * Δ Rozpiętość

    14.22-0,63139,8292,39 [8,66][1,99][97,20][90,39] Czapka

    0,22-0,275.546.46 [0,74][0,21][8,31][6.52] Kontrola bilansu bankowego

    taktaktaktak Stałe efekty bankowe

    taktaktaktak Efekty czasowe

    NieNietaktak Obserwacje

    1,3061,3621,2521,357 Liczba banków

    341356330354 R-kwadrat

    0,020.100,010,02 Podsumowanie

    W niniejszej nocie zbadaliśmy zależność między zmianami stopy IOER a stanem rezerw banków i kredytami. Nie znajdujemy dowodów na to, że wyższa stopa IOER lub wyższy spread między stopami IOER i EFFR wpłynął na stan rezerw lub pożyczki banków w latach 2015-2018. Po drugie, w celu dokładniejszej identyfikacji wykorzystaliśmy tygodniowe dane za 2018 r., Aby oszacować wpływ dostosowań technicznych stopy IOER w stosunku do docelowej stopy funduszy federalnych na stan rezerw i kredyty bankowe. Chociaż takie zmiany stawki IOER wpłynęły na stan rezerw banków, nie ma dowodów na to, że miały one wpływ na kredyty bankowe.

    Bibliografia:

    Bernanke, Ben i Mark Gertler (1995). „Inside the Black Box: The Credit Channel of Monetary Policy Transmission, Journal of Economic Perspectives , 9 (4), s. 27–48.

    Bernanke, Ben i Donald Kohn (2016). „Fed’s Interest Payments to Banks, post Brookings Institute, 16 lutego 2016 r.

    Campello, Murillo (2002). „Międzynarodowe rynki kapitałowe w konglomeratach finansowych: dowody z reakcji małych banków na politykę pieniężną, The Journal of Finance 57 (6), s. 2773–2805.

    Cetorelli, Nicola i Linda S. Goldberg (2012). „Banking Globalization and Monetary Transmission, The Journal of Finance 67 (5), s. 1811–43.

    Ennis, Huberto M. (2018). „A Simple General Equilibrium Model of Large Excess Reserves, Journal of Monetary Economics (98), s. 50–65.

    Federalny Komitet Otwartego Rynku (2014). „Policy Normalization Principles and Plans, 16 września, dostępne pod adresem https://www.federalreserve.gov/monetarypolicy/files/FOMC_PolicyNormalization.pdf.

    Hogan, Thomas L. (2018). „Kredyty bankowe i odsetki od nadwyżki rezerw, dokument roboczy Instytutu Polityki Publicznej Rice University Baker.

    Kashyap, Anil K. i Jeremy C. Stein (2000). „Co miliony obserwacji banków mówią o transmisji polityki pieniężnej? American Economic Review 90 (3), s. 407–428.

    Ihrig, Jane E., Ellen E. Meade i Gretchen C. Weinbach (2015). „Rewriting Monetary Policy 101: Jakie jest preferowane przez Fed podejście do podnoszenia stóp procentowych po kryzysie?, Journal of Economic Perspectives , 29 (4), strony 177-98.

    Kim, Raymond (2019). „Lepsze niż wolne od ryzyka: czy składki rezerwowe wypierają pożyczki bankowe?, Dokument roboczy.

    Lipscomb, Laura, Antoine Martin i Heather Wiggins (2017). „Why Pay Interest on Excess Reserve Balances?, Federal Reserve Bank of New York Liberty Street Economics (blog), 27 września, http://libertystreeteconomics.newyorkfed.org/2017/09/why-pay-interest-on-excess -reserve-balances.html.

    Martin, Antoine, James McAndrews i David Skeie (2016). „Bank Lending in Times of Large Bank Reserves, International Journal of Central Banking 12 (4), s. 193–222.

    Stiglitz, Joseph E. i Hamid Rashid (2016). „Co powstrzymuje światową gospodarkę?, Project Syndicate (blog), 8 lutego, https://www.project-syndicate.org/commentary/whats-holding-back-the-global-economy-by-joseph-e -stiglitz-and-hamid-rashid-2016-02? barrier = accesspaylog # u00qCz6Ab4qohYfT.99.

    Williamson, Stephen D. (2019). „Odsetki od rezerw, pożyczki międzybankowe i polityka monetarna, Journal of Monetary Economics 101, s. 14–30.

    1. Dziękujemy Jimowi Clouse i Rochelle Edge za komentarze oraz Maxowi Grossowi za pomoc w badaniach. Analiza i wnioski pochodzą od autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy Systemu Rezerwy Federalnej, jego Rady Gubernatorów lub personelu. Wróć do tekstu

    2. Rezerwa Federalna zaczęła płacić odsetki od rezerw w październiku 2008 r. W celu realizacji polityki pieniężnej, podczas gdy jej bilans powiększył się w wyniku narzędzi stosowanych w odpowiedzi na kryzys finansowy i wynikającą z niego recesję. We wrześniu 2014 roku Federalny Komitet Otwartego Rynku (FOMC) ogłosił, że Rezerwa Federalna zamierza kontrolować stopę funduszy federalnych i inne stopy krótkoterminowe przede wszystkim poprzez korektę stopy IOER (FOMC, 2014). Zobacz Ihrig, Meade i Weinbach (2015), aby zapoznać się z opisem wykorzystania wskaźnika IOER w realizacji polityki pieniężnej. Wróć do tekstu

    3. Przed wprowadzeniem IOER, poprzez ustalenie przez Rezerwę Federalną krótkoterminowych stóp procentowych, oprocentowanie krótkoterminowych aktywów wolnych od ryzyka, takich jak bony repo lub skarbowe, wzrosłoby do poziomów zgodnych z docelową stopą FOMC. Stopy tych aktywów byłyby alternatywną stopą „wolną od ryzyka, którą banki brałyby pod uwagę przy udzielaniu pożyczek lub zakupie papierów wartościowych. W okresach, w których IOER nie był wypłacany bankom, negatywny związek między krótkoterminowymi stopami procentowymi a kredytami bankowymi został udokumentowany w Bernanke i Gertler (1995), Kashyap i Stein (2000), Campello (2002) oraz Cetorelli i Goldberg ( 2012). Zobacz także notatkę „Polityka pieniężna: jakie są jej cele? Jak to działa? pod adresem https://www.federalreserve.gov/monetarypolicy/monetary-policy-what-are-its-goals-how-does-it-work.htm.Wróć do tekstu

    4. Zobacz na przykład Stiglitz i Rashid (2016), Hogan (2018) i Kim (2019). Wróć do tekstu

    5. Martin, McAndrews i Skeie (2016), Ennis (2018) i Williamson (2019) opracowują modele ilościowe określające te efekty. Bernanke i Kohn (2016) oraz Lipscomb, Martin i Wiggins (2017) również argumentują, że IOER uniemożliwia bankom angażowanie się w kosztowne działania w celu zminimalizowania ich nadmiernych rezerw. Wróć do tekstu

    6. Banki krajowe, których suma aktywów wynosiła mniej niż 1 miliard USD, posiadały tylko około 2 procent rezerw ogółem na grudzień 2018 r. Odsetek ten jest obliczany na podstawie skonsolidowanego raportu o stanie i dochodzie oraz zapisów księgowych Rezerwy Federalnej. Wróć do tekstu

    7. Bankowe efekty stałe wchodzą w regresje z bardzo istotnymi współczynnikami, co sugeruje, że niezmienne w czasie specyficzne cechy banku (takie jak model biznesowy) mogą być istotnymi czynnikami wpływającymi na decyzje banków w zakresie realokacji portfeli. Jednak efekty ustalone w czasie mają na ogół nieznaczne oszacowania współczynników. Wróć do tekstu

    8. Oszacowania współczynników specyfikacji bez efektów stałych w czasie są bardzo podobne do tych dla specyfikacji z efektami stałymi w czasie. Odkrycie to jest zgodne z hipotezą, że na obserwacje jednotygodniowych różnic powinny mieć niewielki wpływ zmiany nieobserwowalnych zmiennych w czasie czynników wpływających na wszystkie banki. Wróć do tekstu

    9. Warto zauważyć, że wyniki w tej tabeli są podobne, gdy używamy szerszych przedziałów czasu do obliczania zmian wskaźników i tempa wzrostu. W szczególności oszacowania współczynników $$ \ lambda $$ w kolumnach 1 i 3 zmniejszają się w miarę zwiększania przedziału, ale pozostają istotne statystycznie. Wróć do tekstu

    Rezende, Marcelo, Judit Temesvary i Rebecca Zarutskie (2019). „Odsetki od nadwyżek rezerw i pożyczek udzielonych przez amerykańskie banki komercyjne, uwagi FEDS. Waszyngton: Rada Gubernatorów Systemu Rezerwy Federalnej, 18 października 2019 r., Https://doi.org/10.17016/2380-7172.2453.

    Zastrzeżenie: FEDS Notes to artykuły, w których pracownicy Zarządu przedstawiają własne poglądy i prezentują analizy na szereg tematów z ekonomii i finansów. Artykuły te są krótsze i mniej zorientowane technicznie niż dokumenty robocze FEDS i papiery IFDP.